Wilco Aalbers is sinds januari directeur van Stichting Diversiteitsland. Vanuit zijn rol zet hij in op samenwerking, ontmoeting en het versterken van mensen en gemeenschappen, door ruimte te maken voor gesprek, kennisdeling en onderlinge verbinding.
maandag 30 maart
Geschreven door:
Ingrid van Zwaaij
Delen
Mijn rol als directeur zie ik als die van zakelijk leider, maar ook als die van inspirator en verbinder, waarbij je dicht bij de mensen hoort te staan. Samen met medewerkers, vrijwilligers en partners werken we aan een maatschappelijke opdracht, ieder vanuit zijn of haar eigen motivatie. Voor mij begint het ermee dat mensen de ruimte krijgen om te doen waar ze goed in zijn. Wanneer iemand in zijn of haar kracht staat en verantwoordelijkheid kan dragen die past, dan geeft dat energie en ontstaat betrokkenheid. Dat zie je terug in de uitvoering en de beleving. Daar wil ik graag ruimte voor maken, door inspiratie te bieden, ideeën te laten groeien, het gesprek met elkaar te blijven voeren, en door ondersteuning te bieden. Ik ben ervan overtuigd dat we allemaal van elkaar kunnen leren. Door gebruik te maken van elkaars kennis, ervaring en talenten, helpen we niet alleen de organisatie vooruit, ontwikkelen we ook ieder ons eigen potentieel.
Ik vind het belangrijk om positief kritisch naar onszelf en ons werk te blijven kijken. Als we dat met een open blik kunnen doen, dan wordt dat een bron van inspiratie. Evaluatie geeft beeld over wat goed gaat en wat we dus kunnen vasthouden, maar ook over waar we kunnen verbeteren, of beter een andere insteek kunnen kiezen. Zo kunnen we ook ontdekken of we kunnen toewerken naar een bredere diversiteit, door nog meer te focussen op overeenkomsten tussen gemeenschappen in plaats van op verschillen.
In de kern zijn we allemaal mens en delen we het leven met elkaar. Culturele verschillen zullen er altijd zijn, en in plaats van die een belemmering te laten zijn moeten we die leren respecteren. Mijn wens is dat we verschillende doelgroepen vaker kunnen samenbrengen binnen ons aanbod. Dat we een veilige omgeving kunnen creëren waarin mensen elkaar ontmoeten, van elkaar leren, en samen bewegen of kennis opdoen. Het besef dat je dit met elkaar mag doen is waardevol.
“In de kern zijn we allemaal mens en delen we het leven met elkaar. Culturele verschillen zullen er altijd zijn, en in plaats van die een belemmering te laten zijn moeten we die leren respecteren”
Voor mij begint dat met zorgvuldig zijn, door verschillen tussen mensen te respecteren, proberen te begrijpen waar die vandaan komen en daarnaar te handelen. Sleutelfiguren, mensen die geworteld zijn in twee culturen, zijn de aangewezen personen om onze groepen te begeleiden. Zij begrijpen wat voortkomt uit de ‘eigen’ culturele achtergrond, en wat ervoor nodig is om mensen van de juiste informatie of middelen te voorzien op het gebied van kennis, preventie, zorg- en hulpaanbod.
Mensen die met anderen kunnen en durven praten over wat ze meemaken worden weerbaarder, sterker en veerkrachtiger. Daarom is het van belang om mensen te helpen meer naar buiten te treden, met name ook vrouwen, zodat ervaringen en kennis gedeeld kunnen worden. Alleen door dingen bespreekbaar te maken kunnen taboes doorbroken worden, en ontdekken we dat we niet alleen hoeven staan in wat we meemaken.
Ontmoeting is eigenlijk de basis van alles. Zonder ontmoeting is er geen contact, en zonder contact ontstaat er geen gesprek en geen begrip. Wanneer mensen elkaar ontmoeten ontdekken ze vaak dat anderen met dezelfde vragen of uitdagingen worstelen. Alleen al dat besef kan een gevoel van opluchting geven en iemand uit haar of zijn isolement halen. Vanuit ontmoeting kunnen mensen ervaringen delen, elkaar ondersteunen en versterken.
“Alleen door dingen bespreekbaar te maken kunnen taboes doorbroken worden, en ontdekken we dat we niet alleen hoeven staan in wat we meemaken”
Samenwerking is voor ons onmisbaar, omdat je dit werk niet alleen kan doen. Wanneer organisaties en professionals hun kennis en ervaringen met elkaar delen, leren we behoeften beter begrijpen en kunnen we mensen daardoor met elkaar ook beter ondersteunen. Zo ontstaat er meer samenhang tussen de vragen die er leven in het zorg- en ondersteuningsaanbod dat beschikbaar is. Daarom geloven wij in de kracht van een lokaal kennisnetwerk, waarin organisaties en zorgprofessionals elkaar regelmatig ontmoeten en van elkaar leren. De mensen voor wie we het doen worden daardoor uiteindelijk beter geholpen.
Voor onze doelgroepen zouden we daarnaast een vast ‘ervaringsnetwerk’ willen opbouwen, met ervaringsdeskundigen op verschillende thema’s, zoals financiële onzekerheid, en gezondheidsproblemen zoals kanker en Alzheimer. De persoonlijke ervaringen en verhalen kunnen anderen herkenning, steun en praktische inzichten bieden.
Door steeds de nadruk te blijven leggen op wat ons verbindt in plaats van op wat ons van elkaar onderscheidt. Uiteindelijk zijn we allemaal mensen die gewoon het beste voor onszelf en voor anderen willen. Door meer ziekte- en gemeenschaps-overstijgend te gaan werken, hopen we kennis, begrip en onderlinge verbinding te vergroten, waarin mensen ook elkáár leren stimuleren, aanmoedigen en ondersteunen. We moeten het toch echt mét elkaar gaan doen!
“Uiteindelijk zijn we allemaal mensen die gewoon het beste voor onszelf en voor anderen willen. We moeten het toch echt mét elkaar gaan doen!”
Ontvang het laatste nieuws, updates en aankondigingen van events van de Stichting Diversiteitsland in je mailbox.
